كه قرآن مىگويد : زمينى را در اختيارتان گذارد كه در آن گام ننهاده بوديد . ظاهرا اين جمله اشاره به باغات و اراضى مخصوصى است كه در اختيار « بنى قريظه » بود و احدى حق ورود به آن را نداشت ، چرا كه يهود در حفظ و انحصار اموال خود سخت مىكوشيدند . و اگر از ماضى بودن اين فتح و پيروزى صرف نظر كنيم ، تناسب بيشترى با سرزمين « خيبر » دارد كه به فاصله نه چندان زيادى از طايفه يهود گرفته شد و در اختيار مسلمين قرار گرفت ( جنگ خيبر در سال هفتم هجرت واقع شد ) . نكته‌ها : 1 - ريشه اصلى غزوه « بنى قريظه » قرآن مجيد گواه بر اين است كه عامل اصلى اين جنگ همان پشتيبانى يهود بنى قريظه از مشركان عرب در جنگ احزاب بود ( زيرا مىفرمايد : * ( الَّذِينَ ظاهَرُوهُمْ ) * . . . كسانى كه از آنها پشتيبانى كردند . . . ) . علاوه بر اين اصولا يهود در مدينه ستون پنجمى براى دشمنان اسلام محسوب مىشدند ، در تبليغات ضد اسلامى كوشا بودند ، و هر فرصت مناسبى را كه براى ضربه زدن به مسلمين پيش مىآمد غنيمت مىشمردند . همانگونه كه گفتيم از طوائف سه گانه يهود ( بنى قينقاع و بنى نضير و بنى قريظه ) تنها گروه سوم به هنگام جنگ احزاب باقى مانده بودند ، و گروه اول و دوم به ترتيب در سالهاى دو و چهار هجرى بر اثر پيمانشكنى ، محكوم و از مدينه رانده شدند ، و مىبايست اين گروه سوم كه از همه آشكارتر به پيمانشكنى و پيوستن به دشمنان اسلام دست زدند به كيفر اعمال ناجوانمردانه خود برسند و كيفر جنايات خود را بينند .